„Tylko nie mów nikomu” – jak internetowa znajomość może stać się zagrożeniem dla dziecka

Internet jest dziś jednym z głównych miejsc, w których dzieci i młodzież nawiązują nowe znajomości. Rozmowy w grach online, mediach społecznościowych i komunikatorach są dla nich codziennością. Służby ostrzegają jednak, że część takich kontaktów może prowadzić do sytuacji, w której dorosła osoba zaczyna stopniowo manipulować dzieckiem.

Zagrożenie nie pojawia się nagle. Kontakt zwykle zaczyna się niewinnie, zwykłe „cześć” podczas gry, na czacie lub w mediach społecznościowych. Rozmówca najczęściej podaje się za dziecko w podobnym wieku co potencjalna ofiara. Rozmowy dotyczą codziennych spraw, zainteresowań i emocji, dzięki czemu dziecko nie traktuje ich jako coś podejrzanego, ot zwykły kolega. Z czasem relacja staje się coraz bardziej regularna i osobista, a rozmówca buduje wrażenie zrozumienia i bliskości.

„Tylko nie mów nikomu”

Jednym z kluczowych momentów ostrzegawczych jest pojawienie się prośby o zachowanie tajemnicy. Sformułowanie „tylko nie mów nikomu” często nie jest przypadkowe. Stanowi mechanizm odcinający dziecko od rodziców lub opiekunów i przenoszący relację w przestrzeń ukrytą przed dorosłymi. W praktyce to właśnie wtedy relacja zaczyna tracić bezpieczny charakter, a dziecko chcąc „zatrzymać przyjaciela” zgadza się praktycznie na wszystko. Tajemnica wzmacnia wpływ rozmówcy na dziecko, ogranicza możliwość zewnętrznej kontroli i utrudnia ocenę sytuacji przez osoby trzecie, które mogłyby zauważyć niepokojące sygnały. 

Grooming i sygnały ostrzegawcze 

Specjaliści określają takie działania jako grooming. To długotrwały proces, w którym dorosła osoba stopniowo buduje zaufanie dziecka, aby je wykorzystać, najczęściej w sposób seksualny, emocjonalny lub przestępczy. Kluczową cechą tego zjawiska jest jego etapowość. Relacja rozwija się powoli i często przez długi czas nie wzbudza podejrzeń ani u dziecka, ani w jego otoczeniu. Apelujemy, że niepokój u opiekunów powinny wzbudzić m.in. sytuacje, w których dziecko zaczyna ukrywać aktywność online, zasłania ekran telefonu, unika rozmów o swoich znajomościach Internetowych lub wyraźnie zmienia zachowanie w relacjach rodzinnych. Istotne są także gwałtowne reakcje emocjonalne na pytania dotyczące internetu oraz stopniowe wycofywanie się z dotychczasowych kontaktów społecznych. Eksperci podkreślają, że najważniejsza jest spokojna reakcja i rozmowa, która nie opiera się na ocenie czy karze. Dziecko powinno mieć poczucie, że może powiedzieć o każdej niepokojącej sytuacji bez obawy przed konsekwencjami. W przypadku podejrzenia zagrożenia zalecany jest kontakt z Policją. Bądźmy czujni i chrońmy nasze dzieci!

źródło: opracowanie własne na podstawie materiałów Policji Śląskiej