Grzybobranie może skończyć się zatruciem. O tych zasadach trzeba pamiętać

Podstawowa zasada jest prosta: należy zbierać wyłącznie grzyby, co do których mamy pewność, że są jadalne. Osobom z mniejszym doświadczeniem zaleca się wybieranie przede wszystkim grzybów rurkowych, czyli posiadających charakterystyczną „siateczkę” pod kapeluszem.

Problemem mogą być szczególnie młode i niewielkie okazy. Ich cechy charakterystyczne nie zawsze są jeszcze dobrze widoczne, co utrudnia prawidłowe rozpoznanie gatunku.

Znaczenie ma również sposób zbierania i przechowywania grzybów. Powinny trafiać do przewiewnego koszyka lub łubianki, a nie do plastikowej torby czy wiadra. W zamkniętych pojemnikach szybko się psują, przez co nawet jadalne gatunki mogą później zaszkodzić.

W przypadku wątpliwości zebrane okazy można zanieść do stacji sanitarno-epidemiologicznej, w której dyżurują grzyboznawcy lub klasyfikatorzy grzybów. Przy identyfikacji pomocny może być również atlas grzybów.

Do najczęściej występujących objawów należą nudności, wymioty, bóle brzucha i głowy oraz podwyższona temperatura ciała. Symptomy mogą wystąpić po kilku, a w niektórych przypadkach dopiero po kilkunastu godzinach od posiłku.

Objawów nie należy bagatelizować. Zbyt późne rozpoczęcie leczenia może doprowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, a nawet śmierci.

Jeżeli po zjedzeniu grzybów pojawią się oznaki zatrucia, należy jak najszybciej zapewnić pomoc medyczną. Jeśli niepokojące objawy wystąpią u jednej osoby, do lekarza powinni zgłosić się również pozostali, którzy jedli tę samą potrawę – nawet jeżeli sami nie odczuwają żadnych dolegliwości.

Według zaleceń grzybów powinny unikać m.in. dzieci, kobiety w ciąży i karmiące, osoby starsze oraz osoby z zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego.

źródło: opracowanie własne na podstawie materiałów GIS