Piątek 13. od dawna budzi niepokój. Dla jednych to zwykły dzień, dla innych z kolei powód do ostrożności. Skąd więc wziął się ten przesąd i dlaczego tak wiele osób wierzy w pecha związanego z tą datą?
Historia pechowego piątku to połączenie tradycji, religii i ludzkiej wyobraźni. Wystarczy przyjrzeć się bliżej, a okaże się, że strach przed tym dniem ma swoje korzenie zarówno w dawnych wierzeniach, jak i w literaturze i kulturze popularnej.
Skąd wzięła się liczba 13 i jej zła sława?
Już w starożytności liczba 13 była uznawana za „nieszczęśliwą”. W wielu kulturach to liczba 12 uchodziła za liczbę doskonałą (12 miesięcy w roku, 12 bogów, 12 apostołów). Trzynasty element wydawał się więc nadprogramowy i nieprzewidywalny, dlatego „lepiej było podchodzić do niego ostrożnie". W chrześcijaństwie dodatkowo piątek był dniem tragicznym, ponieważ to w tym dniu miało mieć miejsce ukrzyżowanie Jezusa. Połączenie piątku z liczbą 13 stworzyło wręcz „idealny grunt" dla przesądu, który przetrwał już setki lat.
Piątek 13. w historii i kulturze
Pierwsze wzmianki o pechu związanym z piątkiem 13. pojawiły się w XIX wieku w literaturze i kronikach historycznych. Z czasem przesąd znalazł swoje miejsce w kulturze masowej, od książek po filmy i komiksy. Seria filmów Piątek 13. również wzmocniła wizerunek tego dnia jako dnia pecha i zagrożeń, utrwalając strach w świadomości publicznej. Nic więc dziwnego, że wiele osób widząc tę datę w kalendarzu zaczyna zastanawiać się „co może pójść nie tak?".
Inne pechowe przesądy
Nie tylko liczby i dni mogą wywoływać niepokój. W różnych kulturach istnieją najróżniejsze przesądy dotyczące przedmiotów lub codziennych czynności. Wiele kultur uważa, że rozbicie lustra przynosi siedem lat pecha. Z kolei w Japonii otwieranie parasola w domu przynosi pecha, a w niektórych krajach łamanie chleba w złym kierunku może sprowadzić kłopoty na rodzinę. „Pechowa data" więc to nie jedyny przesąd, który budzi grozę. Wszystko zależy od kultury, wierzeń lub lokalnych legend.
