Tradycja sięgająca czasów świętego Franciszka z Asyżu, kultywowana do dziś przez zakon Franciszkanów.
Dziś zakonnicy przynależni do śląskiej prowincji spotkali się na tak zwanej kapitule
namiotów, czyli spotkaniu braterskim, które służy pogłębianiu więzi i realizowaniu powołania. Prowincja
śląska to nie tyko franciszkanie ze Śląska, ale też z województwa opolskiego, wielkopolskiego i
łódzkiego. Do Katowic przyjechało kilkudziesięciu zakonników.
– Pierwsi bracia w dużej liczbie gromadzili się na kapitułach, niektóre źródła wspominają, że mogło
być nawet około 5 tys. braci. Więc była wówczas trudność z zamieszkaniem, a bracia chcąc
uczestniczyć w tej kapitule budowali ówczesne namioty. Były to jakieś szałasy, lepianki, w których
bracia mieszkali. Stąd ta nazwa taka trochę tajemnicza, która przetrwała do dnia dzisiejszego i
którą my kultywujemy, jako spotkanie braterskie – mówi br. Euzebiusz D. Skorupa, dyrektor
Franciszkańskiego Centrum Medialnego.
W dniu, w którym odbywa się kapituła namiotów zakonnicy nie podejmują żadnych ważnych decyzji. To
spotkanie, któremu przyświeca nie tylko zacieśnianiu więzi, ale też umacnianie wiary i realizowanie
powołania. Bo powołanie to moment w życiu każdego zakonnika, od którego rozpoczyna się posługa, a
bractwo ma pomóc wprowadzić na tę ścieżkę.
– Nie ma żadnej specjalnej szkoły, nie ma też bardzo konkretnego limitu wiekowego, bo mogą być
sytuacje, w których ktoś odkrył to powołanie do życia zakonnego czy kapłańskiego, w późniejszym
wieku. Dzisiaj trudno powiedzieć co to znaczy, bo młodość się wydłużyła, kiedyś się wstępowało
do zakonu zaraz po maturze, dziś się wstępuje w trakcie studiów, po studiach. Natomiast to, co
powinno pociągać to jest duchowość świętego Franciszka – mówi br. Sergiusz Bałdyga z Zakonu
Braci Mniejszych.
Co oznacza służenie Bogu i ludziom w duchu ubóstwa i misji. Tegoroczna kapituła namiotów ma
upamiętnić również 100-lecie odrodzenia zakonnej prowincji śląskiej.
autor: Fatima Orlińska / opracowanie: Bartosz Bednarczuk
